Dierenhelden in Egypte - Hoe gaat het nu met...


Op 30 december 2015 is de laatste aflevering van Dierenhelden in Egypte uitgezonden. Je kunt de uitzending terugkijken via deze link. Hoe gaat het inmiddels met..


Kim (Alexandrië)

KimWat doe je tegenwoordig? 
Op dit moment werk ik als praktiserend dierenarts bij Dierenartspraktijk Gardeniers. Ik behandel daar gezelschapsdieren (voornamelijk katten en honden, maar ook knaagdieren en heel af en toe ga ik langs bij mensen voor bijvoorbeeld een schaap). Zoals jullie lezen geen paarden. Het werken met gezelschapsdieren bevalt me erg goed, ik heb een leuke werkplek, zit prima op mijn plek in het Limburgse met mijn man en zoontje en ga daarom ook niet verder zoeken naar een werkplek met paarden. Wie weet wat de toekomst gaat brengen!

Hoe kijk je terug op je stage van 3 maanden in Egypte? Wat heb je ervan geleerd? Mijn stage in Egypte was heftig. Niet alleen op het medische vlak, maar ook op persoonlijk vlak en op de manier hoe men daar leeft. In Alexandrië zelf viel dat laatste wel mee, maar als we dan met de auto meer de plattelandsgebieden in gingen, was het soms onvoorstelbaar hoe mensen leven. Het is ook logisch dat daar zoveel zwerfdieren zijn; de mensen hebben het zelf al moeilijk genoeg. Wat ik daar wel heel mooi van vond, is dat ongeacht hoe deze mensen leven, ze wel gelukkig zijn met dat wat ze hebben. Met name dit laatste heeft mij veranderd; ik ben anders terug gekomen van de stage bij Brooke Hospital, dan dat ik er heen ging, op een goede manier. De tijd in Egypte blijft heel onwerkelijk, ook als ik de tv beelden terug zie. Het is onvoorstelbaar dat ik daar echt ben geweest. En toch aan de andere kant, kan ik bepaalde momenten nog zo goed voor de geest halen, alsof het de dag van gisteren was.....dat ene paard, wat voor je voeten neer stortte, omdat het gewoon op was en niet meer kon. Of dat kleine katje, dat in het begin van de stage werd aangeboden op de praktijk. Dat muildier dat voor dood werd achter gelaten aan de zijkant van de weg. Maar ook de leuke momenten met de verschillende assistenten van de kliniek op de avondmarkt en aan de kust van Alexandrië, het bezoek aan de dierentuin en de treinreis naar Caïro, om Morgan te ontmoeten. Het was een hele mooie, maar heftige periode.

Wat heeft de Tv-serie voor jou betekend?
Kim
De tv-serie "Dierenhelden in Egypte" heeft voor mij veel betekend. Op diergeneeskundig gebied werd het voor heel duidelijk dat het met minder ook goed kan komen. Er is minder geld, er zijn minder medicijnen, maar de dieren zijn veel belangrijker in het dagelijks leven dan hier. Zonder de werkpaarden, -ezels en muildieren, kunnen de mensen niet leven. Zij zijn afhankelijk van hun dieren. Het is goed dat Brooke Hospital er is. Zoals verteld, heeft het mij persoonlijk ook veranderd, ik ben anders naar dingen gaan kijken. Ik kan geen concrete voorbeelden geven, het is immers ook alweer 7 jaar geleden. Wat ik wel weet, is dat ik opener ben geworden en meer waardeer wat ik heb. Ik vind het bijzonder dat mensen die mij helemaal niet kenden, in hun huis opnamen, hun slaapkamer afstonden voor mij (en zelf met vier kinderen op de kamer sliepen) en het mij naar de zin wilden maken door mij mee te nemen naar de kust, het winkelcentrum of een feest. De mensen daar waren super, ik vind het heel bijzonder dat ze dit voor mij hebben willen doen! 
 

Morgan (Cairo)

MorganWat doe je tegenwoordig? 
Ik ben paardenarts en eigenaar van mijn eigen bedrijf dat is gespecialiseerd in revalidatie en training van sportpaarden (Sport Horse Health Plan).  Daarnaast ben ik vrijwillig bestuurslid van Brooke Hospital for Animals Nederland.

Hoe kijk je terug op je stage van 3 maanden in Egypte? Wat heb je ervan geleerd?
Morgan
De stage is een unieke tijd geweest waarin ik dingen heb gezien en meegemaakt die ik in Nederland nooit zou zien of meemaken. Bij tijden erg pittig, maar vooral een onvergetelijke ervaring. Eigenaren die voor hun volledige inkomen afhankelijk zijn van één werkdier is een situatie die je in Nederland niet tegen zult komen en wat ervoor zorgt dat je oplossingen voor zowel mens als dier moet proberen te bedenken.

Wat heeft de Tv-serie voor jou betekend?
Paardeneigenaren in Nederland die de serie gezien hebben spreken me er vaak op aan. Meestal zijn ze al donateur van Brooke, maar ik vind het leuk om te horen als de serie ertoe heeft bijgedragen dat ze donateur geworden zijn. Soms kijk ik afleveringen terug om weer even te beleven hoe het er daar aan toeging. En soms kijk ik de eerste aflevering nog eens terug om mijn vader, die recent is overleden, nog even te zien. 


Claire (Luxor)

ClaireWat doe je tegenwoordig? 
Sinds mijn afstuderen werk ik op het kantoor van Brooke-Nederland. Met een team van drie medewerkers, een vaste vrijwilliger en een vrijwillig bestuur runnen we de stichting. Er komt heel veel bij kijken, het is een grote verantwoordelijkheid en ik leer nog altijd elke dag. Mensen vragen mij wel eens “Vind je het niet zonde dat je niet in de praktijk werkt?”, maar mijn diergeneeskundige achtergrond komt natuurlijk goed van pas. Ik kan me eerlijk gezegd geen betere plek voorstellen om dieren te helpen die dat het hardst nodig hebben. Dat met de structurele hulp aan werkdieren ook mensen worden geholpen maakt het nog mooier.

Hoe kijk je terug op je stage van 3 maanden in Egypte? Wat heb je ervan geleerd?
Tijdens de drie maanden heb ik kennisgemaakt met een compleet andere wereld. Na al die jaren voelt de tijd in Egypte nog steeds als gisteren. Ik heb ezeltjes en paarden gezien met de meest afschuwelijke aandoeningen en verwondingen. De beelden zitten voor altijd in mijn hoofd. Toch overheerst het positieve. Ik heb ongelooflijk veel bewondering voor de Brooke-dierenartsen en verzorgers die het werk elke dag voortzetten. De manier van communiceren, de diergeneeskundige kennis, de praktische en nuchtere aanpak, het vinden van creatieve oplossingen en de motivatie en kracht om door te gaan. De Brooke-dierenartsen zijn allemaal anders, maar hebben één ding gemeen: ze geloven in hun werk en zijn er goed in de positieve gebeurtenissen te herkennen. Als je bijvoorbeeld een eigenaar na uitleg met veel zorg de hoeven van zijn dier ziet uitkrabben weet je: met dit dier zal het beter gaan. Als je met de mobiele kliniek in een gebied wat al langer wordt bezocht komt waar je ineens ook een aantal gezonde, alerte ezeltje ziet met de oortjes naar voren, met daarnaast trotse eigenaren, geeft dat hoop. Als je geen verbetering zou zien zou het werk niet vol te houden zijn. Ik denk dat het belangrijkste wat ik heb geleerd is dat eenvoudige veranderingen letterlijk een wereld van verschil kunnen betekenen voor de dieren, en voor hun eigenaren.

Wat heeft de Tv-serie voor jou betekend?
Als ik de serie terugkijk springen de tranen in mijn ogen bij het zien van het afschuwelijke dierenleed. Maar soms ook van geluk, op de momenten dat zo ongelooflijk duidelijk wordt dat het werk van Brooke effect heeft. De serie en het leven in Egypte hebben me geleerd meer te relativeren. Ik zie nog altijd de jongen voor me die elke dag bij mij in de straat alle vuilnishopen af ging samen met zijn muildier om nog bruikbaar afval voor de verkoop te verzamelen. Mensen hebben niet de mogelijkheid om naar morgen te kijken, maar moeten zorgen dat ze die dag overleven. Als je dat van dichtbij meemaakt begrijp je iets meer hoe moeilijk de situatie is. Veel problemen die je in je eigen leven ervaart vallen dan volledig  in het niet. Ik geloof met heel mijn hart in het werk van Brooke, omdat ik met eigen ogen heb gezien dat de aanpak van diergeneeskundige hulp en voorlichting werkt. Natuurlijk heb ik nog wekelijks contact met de dierenartsen in het veld. Het van zo dichtbij meemaken van het veldwerk heeft me nooit meer losgelaten. Ik ben trots dat ik bij deze organisatie mag werken.