Justin’s “rally” langs de Brooke-klinieken.
Egypte
Op 8 januari 2003 ging Justin van Engelen op reis naar Egypte. Na zijn eerste bezoek aan de Brooke-kliniek in Mersah Matrouh kreeg hij de smaak te pakken: hij heeft alle zes klinieken in Egypte bezocht! Justin is programma-editor.
“Mijn ooms deden mee aan de Parijs-Dakar rally. Ik zou een verslag maken van hun reis en we hadden afgesproken dat we elkaar zouden treffen in Egypte. Ik was al drie jaar donateur van Brooke en wilde het werk nu wel eens met mijn eigen ogen zien.
De Parijs-Dakar rally hield een rustdag in Siwa, aan de noordkust van Egypte, niet ver van Mersah Matrouh, waar in 2000 een Brooke-kliniek geopend is. De Brooke-kliniek ligt in een rustige wijk van de stad. Ik werd met open armen ontvangen door de staf. De rust in de brandschone kliniek is overweldigend; een contrast met de armoedige wereld eromheen. Bij elke box legden de dierenartsen uit wat het dier mankeerde. Voor het eerst in mijn leven werd ik geconfronteerd met dierenleed: tuigwonden, wonden door stokslagen, hoefproblemen, gevallen van verwaarlozing. Verzorgers in blauwe jassen zijn de hele dag druk in touw. Ze zorgen voor vers eten en water, ze aaien en borstelen, en laten elk dier even uit de box om lekker even los te lopen.
Een paar dagen later lagen mijn ooms uit de race, zodat mijn taak als verslaggever klaar was. Ik besloot om mijn resterende vakantie te besteden aan het bezoeken van Brooke-klinieken in Alexandrië, Aswan, Luxor, Edfu en Caïro.
In Egypte word je als toerist steeds aangesproken op je geld. Het was elke keer een verademing om de poort van een Brooke-kliniek binnen te gaan en dan met mensen te spreken die niets van je willen. De dierenartsen zijn heel enthousiast; ze hebben zo veel plezier in hun werk. Een Nederlandse dierenarts zou misschien gillend wegrennen als hij keer op keer dezelfde aandoening zou zien, maar deze dierenartsen hebben een heel positieve aanpak. Er wordt niet meegehuild met de ellende, maar er wordt op een constructieve manier mee omgegaan. Ik vond het bijvoorbeeld ontzettend goed om te zien hoe in de kliniek van Luxor een paar kinderen, onder het toeziend oog van de dierenarts, druk bezig waren hun dier te borstelen.
Het is me opgevallen dat in elke kliniek alle boxen bezet waren en dat de ziektes en verwondingen in alle klinieken dezelfde zijn. En elke keer weer dat contrast tussen de chaotische straat en de rust in de kliniek. Een paar dingen zullen me altijd bijblijven, zoals het ezeltje in de kliniek dat, ondanks zijn tetanusverkramping, lag te rollen in het zand. Het is misschien een trieste gedachte dat de dieren na de behandeling weer de straat op moeten, maar de mensen hebben hun dier hard nodig. De Brooke-dierenartsen doorbreken de vicieuze cirkel van ellende door begrip, geduld, voorlichting en veterinaire hulp.
Ik kan iedereen die naar Egypte gaat aanraden om een Brooke-kliniek te bezoeken. Ik ben bij zes klinieken geweest, en het was nog indrukwekkender dan ik had verwacht.
